Kendine acıma derdi Müşfik Hoca, sahne dersinde karakter çalışırken. Çalışıp, heyecanla sahneye çıkardım öğrenciliğimde.  Karakteri canlandırırken başkalaştırırdım kendimden, sanki o başka biri ve ben onu vücuda getiriyordum. Onun sesi, onun yüzü oluyordum ve onun acılarını, sevinçlerini yaşatıyorken kendimi unutuyordum. Tuhaf bir varlık çıkıyordu ortaya izlendiğinde. Hocamın “İnsan Ol” deyişi kulaklarımdan hiç gitmedi bu yüzden. Sanki … Müşfikçe yazısını okumaya devam et →